Moje dziecko w przedszkolu i szkole

Prezentacja

Poradnik dla rodziców uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi

Publikacja współfinansowana przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, przygotowana, jako jeden z rezultatów projektu systemowego Podniesienie efektywności kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Projekt realizowany jest w latach 2010-2011 przez Departament Zwiększania Szans Edukacyjnych MEN w ramach Poddziałania 3.3.3. Priorytetu III Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki

Wstęp

Niniejszy Poradnik adresowany jest do Rodziców dzieci i młodzieży,

a jego celem jest przekazanie Rodzicom informacji, w jaki sposób mogą włączyć się w udzielanie ich dziecku wsparcia w przedszkolu czy szkole.

Przedszkola i szkoły rozpoczęły właśnie wdrażanie przygotowanej przez Ministerstwo Edukacji Narodowej nowej formuły organizacji pomocy psychologiczno – pedagogicznej oraz kształcenia specjalnego w przedszkolach, szkołach i placówkach, w której w sposób szczególny podkreślona została rola Rodziców w organizowaniu pomocy dla dziecka.

Nowe przepisy kładą duży nacisk na współpracę szkoły z Rodzicami

i zapewniają Rodzicom większy wpływ na edukację ich dzieci. Rodzice będą mogli uczestniczyć w spotkaniu zespołu nauczycieli

i specjalistów analizującego sytuację ich dziecka oraz określającego obszary, w których potrzebuje ono wsparcia. Dyrektor przedszkola, szkoły i placówki został zobo­wiązany do poinformowania Rodziców ucznia o terminie spotkania zespołu. Na spotkaniach zespołu zapadały będą wszystkie ważne decyzje dotyczące dziecka. Zadaniem dyrektora będzie zorganizowanie wsparcia w sposób odpowiadający indywidualnym potrzebom edukacyjnym i rozwojowym dziecka oraz uwzględniający jego możliwości.

W niniejszej publikacji znajdziecie Państwo interesujące Was informacje wynikające z prze­pisów prawa, które pozwolą lepiej zrozumieć, w jaki sposób zmieni się organizacja pomocy dla dzieci i młodzieży w przedszkolach i szkołach oraz jak o taką pomoc wnioskować.

1. Twoje dziecko jest uczniem

Twoje dziecko jest uczniem. Dla niektórych z Was, Drodzy Rodzice, to rzeczywistość znana od lat, dla innych aktualna od niedawna, dla jeszcze innych to kwestia najbliższej przyszłości.

Dla dziecka pójście do szkoły oznacza inny rytm dnia, nowe obowiązki, trud związany
z poznawaniem szkolnego środowiska (nauczycieli, rówieśników),

ale też odkrywanie radości
z uczenia się, szkolnych przyjaźni, posiadania ulubionej pani. Rola ucznia niesie, więc ze sobą trudy i radości.

Podobnie rola rodzica. Rodzice wraz z pójściem dziecka do szkoły niepokoją się o to, jak dziecko odnajdzie się w nowej rzeczywistości, czy będzie miało życzliwych nauczycieli
i rówieśników, jak poradzi sobie z nauką. Jednocześnie przyjmują

z wielką radością pozy­tywne komunikaty od nauczycieli, cieszą się

z postępów swojego dziecka i jego osiągnięć.

Edukacja większości dzieci przebiegać będzie „gładko”. Odnalezienie się i radzenie sobie z wymaganiami szkolnej rzeczywistości będzie w zasięgu ich możliwości. Niektórzy ucznio­wie odkryją, że mają szczególne zdolności w jakiejś dziedzinie. Będą też dzieci i młodzież, któ­re napotkają różnego rodzaju trudności. Trudności te mogą dotyczyć procesu adaptowania się do nowej sytuacji, relacji

z kolegami czy koleżankami w klasie, opanowania umiejętności szkolnych (czytania, pisania, liczenia) lub wiedzy z poszczególnych przedmiotów, relacji z nauczycielami. Takie dzieci powinny otrzymać w szkole odpowiednie do ich potrzeb wsparcie. Ty, Rodzicu, będziesz odgrywał znaczącą rolę w inicjowaniu i organizowaniu tego wsparcia.

 

 Szczególnie ważne są dla dziecka pierwsze lata doświadczeń szkolnych. To, jak radzi sobie z wymaganiami szkolnej rzeczywistości (realizacją programów nauczania, budowaniem relacji z rówieśnikami

i nauczycielami, pokonywaniem stresu, wyzwaniami, przyjmowaniem ocen itp.), jak jest traktowane w szkole i w domu, zarówno wtedy, kiedy odnosi sukcesy, jak wówczas, gdy przeżywa porażki, ma ogromny wpływ na kształtowanie się samooceny dziecka, budowanie poczucia własnej wartości i tożsamości.

Rodzicu, pamiętaj!

Rodzice w ramach swojej aktywności w szkole mogą:

  • uczęszczać na zebrania klasowe i inne spotkania organizowane w szkole, by mieć bieżące informacje dotyczące zarówno tego, co dzieje się w klasie dziecka, jak  i w całej społeczności szkolnej, do której ono uczęszcza;

  •  kontaktować się z nauczycielami indywidualnie i pytać
  •  o osiągnięcia i trudności dziecka;
  • przedstawiać swoje obserwacje i spostrzeżenia dotyczące dziecka;

  • prosić o interwencję i pomoc w sprawach, które budzą ich niepokój.

 

( nie tylko w wieku szkoły podstawowej, ale także gimnazjalistą) i słyszy się, jak wszyscy doro­śli (rodzice i nauczyciele) powtarzają, że jest się np. niegrzecznym, leniwym uczniem, to zaczyna się w końcu w to wierzyć i swoim zachowaniem „potwierdzać” tę ocenę. Dziecko traktowane w taki sposób „nauczy się” nie wierzyć w siebie i własne możliwości. Może nabrać przekonania, że jest mniej wartościowe, „gorsze” niż inne dzieci. Jest też prawdopodobne, że już do końca swojej edukacji będzie się czuło w szkole źle.

Każdy rodzic stara się pomóc swojemu dziecku najlepiej jak potrafi zarówno w nauce, jak i innych zadaniach, które stawia przed nim szkoła. Czasem jednak nie wiadomo, jak dziecku pomóc. Bywają też sytuacje, w których rodzicielska pomoc nie wystarczy, problemy, którym samemu trudno zaradzić, znaleźć rozwiązanie.

Poniżej kilka przykładów:

  • Twoje zdolne dziecko nie potrafi opanować ortografii. Jak mu pomóc?

  • Twoje dziecko tak przeżywa pójście do szkoły, że często przed wyjściem z domu boli  je brzuch. Jak mu pomóc?

  • Twoje dziecko ma problemy z nauką. Ty i mąż nie jesteście w stanie go wesprzeć.   Jak mu pomóc?

  • Twoje dziecko nie może usiedzieć spokojnie nawet pięć minut, nauczyciele skarżą się, że dezorganizuje im to pracę. Jak mu pomóc?

  • Twoje dziecko nie słucha ani Ciebie, ani nauczycieli. Jak mu pomóc?

Niniejsza publikacja traktować będzie o tym, na jaką pomoc ze strony nauczycieli i szkoły możesz wówczas, Rodzicu, liczyć, oraz jaka jest Twoja rola w podejmowanych w szkole działaniach pomocowych.

Zachęcamy wszystkich rodziców, by poprzez swoją aktywność przyczyniali się do budowania w klasie i szkole swojego dziecka klimatu, w którym dorośli skupiają się przede wszystkim na mocnych stronach dziecka, chwalą to, co im się podoba, w sposób konstruktywny (bez etykietowania) mówią, co im się nie podoba i co należy zmienić, a w sytuacjach, w których dziecko z czymś sobie nie radzi – wspierają je.

 

2.1. KIEDY TWOJE DZIECKO MOŻE OTRZYMAĆ POMOC PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNĄ

Twoje dziecko może otrzymać pomoc, jeśli:

  • jest szczególnie uzdolnione; · jest dzieckiem z niepełnosprawnością, (słabo słyszącym, niesłyszącym, słabo widzącym, niewidomym, z niepełnosprawnością ruchową, w tym, z afazją, z upośledzeniem w stop­niu lekkim, umiarkowanym lub znacznym, z autyzmem, w tym z zespołem Aspergera, z niepełnosprawnościami sprzężonymi);

  • ma orzeczenie z uwagi na zagrożenie niedostosowaniem społecznym lub niedostosowanie   społeczne;

  • jest przewlekle chore;

  • ma trudności adaptacyjne w szkole, związane np. z wcześniejszym kształceniem za granicą

  •   lub wychowywaniem się w innej kulturze;

  • jest z grupy ryzyka dysleksji lub stwierdzono u niego dysleksję rozwojową;

  • jest uczniem mającym potwierdzone diagnozą trudności matematyczne;

  • ma zaburzenia komunikacji językowej (np. problem z artykulacją niektórych głosek,

  •  zabu­rzenia płynności, tempa mowy, problem w tworzeniu dłuższych wypowiedzi);

  • znalazło się w sytuacji kryzysowej lub traumatycznej;

  • dotykają go niepowodzenia edukacyjne;

  • pojawiły się trudności środowiskowe, związane z sytuacją bytową, sposobem spędzania   czasu wolnego, kontaktami społecznymi itp.;

  • ma orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania lub orzeczenie o potrzebie

  •  indywidualnego rocznego przygotowania przedszkolnego i jest w sytuacji wymagającej   dodatkowego wsparcia;

  • ma innego rodzaju trudności wpływające na jego funkcjonowanie w szkole i nauczyciele zdecydują, że należy mu pomóc – wtedy żaden dokument nie jest potrzebny.

Dla każdego z takich dzieci dyrektor szkoły będzie powoływał zespół, w którego pracach mają prawo uczestniczyć rodzice danego ucznia. Rodzic bierze udział w posiedzeniach zespołu, jako jego pełnoprawny członek.

2.2. Z CZYJEJ INICJATYWY MOŻE BYĆ UDZIELANA POMOC

Rozporządzenie wymienia, kto może wystąpić z inicjatywą udzielenia dziecku pomocy.

§ 5.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna w przedszkolu, szkole i placówce jest udzielana  z inicjatywy:

1) ucznia;

2) rodziców ucznia;

3) nauczyciela, wychowawcy grupy wychowawczej lub specjalisty, prowadzącego zajęcia  z uczniem;

4) poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej;

5) asystenta edukacji romskiej;

6) pomocy nauczyciela.

Uzupełnieniem w/w informacji jest prezentacja. (pdf)

aby ją otworzyć kliknij poniższy link

Prezentacja